Co naprawdę wynika z komunikatów KSSiP

Grafika wygenerowana przez model DALL·E (OpenAI)

Tuż przed rozpoczęciem dzisiejszej pikiety w sąsiedztwie siedziby Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury opublikowano komunikat Zastępcy Dyrektora ds. Organizacyjnych. Kilka dni wcześniej opublikowano komunikat o likwidacji Działu ds. Funduszy Zewnętrznych.

źródło: kssip.gov.pl | opublikowane przed rozpoczęciem protestu

Oba dokumenty łączy jedno: mówią dużo, ale nie odpowiadają na nic, co istotne.


Sztuczka pierwsza: frazes jako zasłona

W komunikatach powtarzają się te same sformułowania:

  • „zmiana modelu zaangażowania”
  • „model partnerski”
  • „usprawnienie procesów decyzyjnych”
  • „zwiększenie elastyczności organizacyjnej”
  • „racjonalizacja kosztów”

To nie są informacje. To opakowania językowe. W praktyce oznaczają:

  • likwidację wyspecjalizowanego działu,
  • zwolnienia pracowników,
  • przekazanie kluczowych zadań podmiotom zewnętrznym.

Nie ma liczb. Nie ma kosztów. Nie ma porównania wariantów. Nie ma analizy ryzyka.

Jest język, który ma uspokajać, a nie wyjaśniać.


Sztuczka druga: unikanie jakichkolwiek konkretów

Publikowanie ogólnych komunikatów nie sprawia trudności – wymagają jedynie frazesów. Odpowiedzi na konkretne pytania są trudniejsze, bo nie pozwalają na ogólniki. Tymczasem pytania związku zawodowego z 30 grudnia 2025 r., dotyczące podstawowych przesłanek likwidacji Działu, do dziś pozostają bez odpowiedzi, choć bez ich rozstrzygnięcia takich decyzji nie da się podjąć w sposób odpowiedzialny. Zostały zadane przed wyrzuceniem na bruk cennych pracowników.

  • Od kiedy Pracodawca posiada wiedzę _o zamiarze likwidacji Działu ds. Funduszy Zewnętrznych?
    Z jakich przyczyn Dział _jest likwidowany?
  • W jaki sposób będą wykonywane czynności przypisane do Działu ds. Funduszy Zewnętrznych po likwidacji Działu?
  • Kiedy dokładnie Dział ds. Funduszy Zewnętrznych ulegnie likwidacji?
  • Ilu pracowników i z jakiej przyczyny zostało przeniesionych z Działu ds. Funduszy Zewnętrznych do innych działów KSSiP w 2025 roku?
  • Według jakich kryteriów Pracodawca dokonał doboru Pracowników do przeniesienia i zwolnienia w Dziale ds. Funduszy Zewnętrznych?
  • Z jakich przyczyn nie powołano Kierownika Działu ds. Funduszy Zewnętrznych, po zakończonej delegacji dotychczasowego Kierownika we wrześniu 2025 roku?
  • Z iloma Pracownikami Pracodawca podpisał _umowę _o pracę _od 1 stycznia 2025 roku?
  • Ilu Pracowników Pracodawca ma zamiar zatrudnić od stycznia do końca kwietnia 2026 roku?
  • Z jakich przyczyn Pracownikom Działu ds. Funduszy Zewnętrznych nie została zaproponowana praca w innych działach?
  • Czy Pracodawca przewiduje jakiekolwiek inne zmiany struktury organizacyjnej zakładu pracy?

To pytania o uzasadnienie decyzji, kryteria, koszty i odpowiedzialność. Jeżeli nie ma na nie odpowiedzi, problemem nie jest komunikacja. Problemem jest sposób podejmowania decyzji.


Sztuczka trzecia: odwrócenie narracji – z „dlaczego” na „jak”

Pytania “S” dotyczyły przyczyn i podstaw decyzji. Komunikaty KSSiP odpowiadają inaczej:

  • jak ma wyglądać nowy model,
  • jak Szkoła będzie się angażować,
  • jak struktura ma być „elastyczna”.

Na pytanie „dlaczego” nie odpowiada się wcale.


Sztuczka czwarta: rozmycie odpowiedzialności

Z komunikatów KSSiP wynika, że „zewnętrzne podmioty” mają przejąć kwestie organizacyjne i administracyjne, a KSSiP ma się skupić na „wkładzie merytorycznym”. Jednocześnie z przekazów Ministerstwa Sprawiedliwości wynika, że struktura organizacyjna to sprawa Dyrektora KSSiP, a Ministerstwo „nie ingeruje” (Patrycja Rojek-Socha, „KSSiP likwiduje Dział ds. Funduszy Zewnętrznych, związkowcy protestują”, Prawo.pl, 27 stycznia 2026 r.).

KSSiP: – „my tylko merytoryka”.
Ministerstwo: – „to nie my”.

Odpowiedzialność znika.


Sztuczka piąta: kreowanie fałszywego kontrastu między specjalistyczną wiedzą o projektach a ich wartością merytoryczną

Zadaniem Działu ds. Funduszy Zewnętrznych z pewnością nie było tworzenie merytorycznego “wsadu” do projektów. Odpowiadał za pozyskanie i rozliczenie środków.

Bez tego zaplecza wartość merytoryczna w projektach nie powstaje.

Pytanie pozostaje bez odpowiedzi:
kto teraz zapewni finansowanie tej „wysokiej jakości”?


Sztuczka szósta: „model partnerski” jako eufemizm

  • outsourcing pozyskiwania funduszy,
  • outsourcing zarządzania projektami,
  • outsourcing rozliczeń.

Bez liczb. Bez harmonogramu. Bez planu ciągłości.


Sztuczka siódma: komunikaty po faktach

Decyzje zapadły wcześniej. Komunikaty pojawiły się dopiero wtedy, gdy pojawił się protest i publiczne pytania. To nie jest dialog. To reakcja wymuszona presją.


I jedno jest pewne:
im więcej „elastyczności”, „partnerstwa” i „modeli”, tym mniej odpowiedzi na proste pytania.